Waarom oud-inspecteur Sjouke de Groot bij het Stamboek bedankte

Veel lezers hebben UnderSiker de vraag voorgelegd waarom de zeer ervaren inspecteur Sjouke de Groot twee jaar geleden plotseling bij het Stamboek vertrok terwijl het seizoen 2015 nog maar net begonnen was. Dit klemt te meer nu ook Bauke de Boer en Luciel Ellens als inspectieleden zijn vertrokken en Fetze Veldstra niet meer als zodanig in functie is. Heel veel ervaring met – en kennis van de Friese paarden is hiermee verdwenen hetgeen de lezers zorgen baart. Volgens hen is vandaag aan de dag veeleer sprake van “boekenwijsheid” nu ervaring en kijk op paarden stilletjes aan verdwijnen waarbij het bestuur niet bij machte is dit tij te keren. Alhoewel Sjouke de Groot als fokker zeer succesvol is bij de warmbloed paarden heeft hij nog veel liefde voor de Friese paarden. Dat blijkt ook wel want ze staan nog altijd bij hem op de boerderij. Hij zelf heeft vaak te kennen gegeven niet over zijn vertrek te willen spreken omdat dit onderwerp te emotioneel beladen voor hem was. Na lang aandringen heeft UnderSiker hem bereid gevonden zijn verhaal te doen waarbij ook andere punten die hem hoog zitten aan de orde zijn gekomen. UnderSiker laat Sjouke aan het woord.

“Tijdens het concours begin mei 2015 in Lunteren waar inspectie- en juryleden onder leiding van de zeer ervaren Henk van Dieren in hun kennis over het beoordelen van Friese tuigpaarden bijgespijkerd werden jureerde ook Nynke Schrale als aspirant-jurylid mede de paarden van haar werkgever Jaap van der Meulen. Daar heb ik van gezegd dat dit niet kon wegens belangenverstrengeling maar niet in de juiste bewoordingen; achteraf gezien had dat wel anders gekund. Deze dag was ook bedoeld als teambuilding dag voor de inspectieleden; met name gold dit voor de inspectieleden Jaap Boersma en Harrie Draaijer maar die schitterden die dag door afwezigheid terwijl toch tijdig ieder betrokkene wist van deze dag”.
Dan wordt Sjouke emotioneel en wellen er tranen op als hij verder gaat met zijn verhaal.
“Een week na het bewuste concours in Lunteren kreeg ik bezoek van het duo Bert Wassenaar en Geralt Pots respectievelijk voorzitter en vice-voorzitter van het Stamboek. Het bestuur had een brief gekregen die ondertekend was door Jaap van der Meulen en Henk van Dieren met daarin een klaagzang over mijn gedrag in Lunteren. De inhoud van de brief werd mij voorgelezen; inzien mocht ik hem niet en een kopie werd mij ook onthouden. Het werd mij zeer kwalijk genomen dat ik de euvele moed had gehad op te merken dat het fout was dat Nynke Schrale deel uitmaakte van de jury in verband met belangenverstrengeling. Voorts stond in de brief aldus het duo dat ik teveel aan de vrouwelijke collega’s had gezeten. Sabien Zwaga en Luciel Ellens waar op werd gedoeld hebben aan de voorzitter Bert Wassenaar duidelijk gemaakt dat dit laatste absoluut niet het geval was. Dit klopte van geen kant aldus de beide dames. Maar zij werden niet geloofd en de briefschrijvers wel. Hoe dan ook beide bestuursleden lieten mij weten dat ik geen inspectielid kon blijven maar nog wel als gewoon jurylid kon aanblijven waarbij werd opgemerkt dat ik geen voorzitter van de jury mocht zijn. Mijn reactie was dat ik mij ter plekke terug trok als lid van de inspectie en liet weten dat ik onder deze omstandigheden niets meer met het Stamboek te maken wilde hebben.
Trouwens in al die lange jaren dat ik jury – en inspectielid ben geweest heb ik nog nooit een functioneringsgesprek gehad. Als ik dan in de ogen van het bestuur dingen zou hebben gedaan waaraan het bestuur zich zou hebben gestoord dan hadden ze mij daarop kunnen wijzen maar dat is nooit gebeurd. Luciel heeft voorgesteld om met alle inspectieleden een gesprek te hebben. Jaap Boersma wilde wel met mij uit eten en deelde dat telefonisch aan mij mee. Van dat alles is niets terecht gekomen. Wat mij het meest steekt is de slinkse wijze waarop ik ben behandeld en dat behalve Sabien Zwaga en Luciel Ellens niemand het voor mij op heeft genomen”.


Graag wil UnderSiker hierbij een opmerking plaatsen. Dat de voorzitter en vice-voorzitter mee hebben gewerkt en zich ervoor hebben geleend om Sjouke de Groot te betichten van iets dat absoluut niet waar is gebleken toont aan dat van een Koninklijke status van het bestuur geen sprake is. Waarvan akte.

“Sabien en Luciel trokken veel met mij op om kennis en ervaring in het beoordelen van paarden met elkaar te delen. De directeur stamboekzaken liet weten dat de dames zich meer moesten richten op Harrie Draaijer en Jaap Boersma. Hoe zo Harrie en Jaap. Waarom zij wel en ik niet. Dit kwam mij via de dames ter ore. Ids Hellinga heeft nooit de moed gehad dat zelf tegen mij te zeggen.

Dan wil ik nog wel wat kwijt over de inspectie en de directeur stamboekzaken. Bij de inspectie is collegialiteit ver te zoeken , zeker naar mij toe is dat het geval geweest. Echt beneden alle peil. De mensen met kwaliteit zijn er uit gewerkt en wat over is gebleven zijn de grijze muizen. Ver van te voren heb ik reeds voorspeld dat Luciel Ellens op een zijspoor zou worden gezet. Niet vanwege haar kwaliteiten maar omdat zij haar mond open deed en zei wat ze van bepaalde zaken vond en daar houden ze bij het Stamboek niet van. Als ik dan nog voor de geest haal hoe Jaap Boersma op een slinkse wijze komend vanuit de Hengstenherkeuringsjury [HHKJ] in de Hengstenkeuringsjury [HKJ] terecht is gekomen dan kan ik weer boos worden. Ik heb het idee dat ze zichzelf zeer overschatten.

Ik ben altijd voorstander geweest om geheel los van elkaar als jury te keuren. Immers, op die wijze kun je ook de juryleden individueel beoordelen. Maar dat durven ze niet want dan vallen velen door de mand.
Als inspectie moet je bij de stallen langs en de fokkers opzoeken. Op die wijze leer je het paardenbestand kennen en weet je bovendien wat er onder de fokkers leeft. Ik vind het onbegrijpelijk dat dit vanuit de leiding niet wordt gestimuleerd. Door dit achterwege te laten ziet de inspectie alleen de paarden in de keuringsbaan.
Vanuit mijn functioneren als fokker bij het KWPN kom ik op veel plekken, zo ook op het paardencentrum in Wolvega en hoor daar de verhalen over de Friese paarden. Uit oogpunt van vitaliteit en gezondheid is de kwaliteit van de merrielijnen en hengsten er niet op vooruit gegaan. Dat geldt ook voor de fokkerij in het algemeen. Ik sta veel mensen te woord die mij aanschieten en met tranen in de ogen vertellen dat het Friese paard kapot wordt gemaakt en naar de bliksem wordt geholpen.

Dan hebben we de directeur stamboekzaken Ids Hellinga. Communiceren met andere mensen kan hij niet. Omgaan met mensen evenmin. Mede daarom vertrekken er ook zoveel personen. Hij zorgt niet goed voor de mensen die onder hem vallen. Hij is geen mensen mens. Het vieze werk laat hij door een ander opknappen. Hij heeft ook niet het lef mij te ontmoeten en te spreken. Ook keurde hij altijd mee en maakte op een sluwe manier steeds opmerkingen. Waarom hij op slinkse wijze mensen kapot maakt daar snap ik niets van. Friese paarden zijn liefhebberij en emotie. De liefde daarvoor maakt hij kapot. Vanwege hem en de inspectie haken veel fokkers af. De kwaliteit in de Friese paarden zit hem in de liefhebberij en de emotie. Ik mis het gevoel daarvoor bij de huidige leiders te weten het bestuur , de directeur en de inspectie. Dat is zo jammer. Er zijn juryleden die graag bij mij langs willen komen maar durven dat niet te doen omdat ze eruit liggen als de directeur stamboekzaken dit ter ore komt. Ids is slim en sluw en vertoont een gedrag waardoor veel spanning ontstaat en dat is slecht voor de onderlinge samenwerking. Daardoor zijn veel mensen kapot gegaan. Ik heb ook het idee dat hij en de inspectieleden mij niet onder ogen durven te komen.

De inspectie moet als team werken , dat is de taak van de directeur maar hij dreef ze uit elkaar. Als ik dan terug denk aan de goedkeuring van de dekhengst Tjaarda 483 door de HHKJ waar naast ik zelf ook Louise Hompe en Fetze Veldsta deel van uitmaakten dan word ik weer witheet. Door de goedkeuring reageerde hij als door een adder gebeten. Hij zorgde er hoogst persoonlijk voor dat de HHKJ en de HKJ tegen elkaar werden opgezet. Hij is geen bruggenbouwer om alle eilandjes die er zijn met elkaar te verbinden. Het personeel op het stamboekkantoor is zeer blij dat ze een baan heeft en de personeelsleden hebben heel veel liefde voor het Friese paard. Maar zij zouden vanwege alle interne spanningen graag willen vertrekken dat weet ik.

Dan wil ik nog iets zeggen over het gedrag van het Duitse bestuurslid Detlef Elling tijdens een keuring in Duitsland. Luciel Ellens , Haike van der Meulen en ik zelf moesten paarden keuren in Münster waaronder ook een 2e premie stermerrie van Detlef Elling die tevens in die periode voorzitter was. Tijdens de maaltijd vooraf werden wij door hem van alle kanten gepaaid. Dat heeft niet geholpen want de bewuste merrie kreeg de volgende dag geen 1e premie. Het bestuurslid werd boos en weigerde ons een hand te geven en verliet met het paard in de trailer met gierende banden het terrein. We hebben hem die dag nooit weer gezien. En dat moet dan een voorbeeld functie zijn voor alle leden van het KFPS.

Alles samen gevat zoals ik er nu tegen aan kijk is het denk ik tijd voor nieuw bloed. Als mensen te lang op één post blijven gaat dat ten koste van de dynamiek en dat is wat het Stamboek nodig heeft. De zittende “macht” moet of veranderen of hun knopen tellen: niet weg , wel weg , niet weg , wel weg,……….. Overigens moet ik wel zeggen dat ik altijd met zeer veel plezier heb gekeurd en geprobeerd een bijdrage te leveren aan de kwaliteit van het ras. Ook ben ik van mening dat bovenstaande zaken nooit aan de orde zouden zijn geweest indien de leiding en het bestuur openheid zouden hebben betracht in alle discussies betreffende alle zaken die het Stamboek en de leden aangaan”.

 

4 gedachten over “Waarom oud-inspecteur Sjouke de Groot bij het Stamboek bedankte”

  1. INGEKOMEN BRIEF

    Maandag 31 juli 2017 10:56

    Onderwerp: Publicatie website

    Beste Max,

    In de recent geplaatste visie van Sjouke de Groot inzake zijn vertrek als inspecteur bij het KFPS zitten een aantal feitelijke onjuistheden.
    Ik ken jou als man van feiten vandaar deze reactie met het vriendelijke verzoek e.e.a. te rectificeren.

    Vertrek vond plaats in 2014 ipv 2015
    Zie nieuwsbericht site KFPS begin juli 2014

    Nienke Schrale liep in het kader van haar opleiding tot KNHS tuigpaard jurylid Fries ras stage bij dhr. Henk van Dieren en maakte geen deel uit van het jurycorps die dag.
    Heeft derhalve ook geen paarden van mij geplaatst als official.

    Aanleiding van de brief die Henk van Dieren en ik naar het KFPS hebben gestuurd is het voortdurende onwelvoeglijke gedrag van Sjouke de Groot geweest gedurende het concours waar hij te gast was.

    Met vriendelijke groet,

    J.J. (Jaap) van der Meulen RV/RT
    Postbus 17
    8500 AA. Joure

Geef een reactie