[ On ] bewust onbekwaam ?

Vanuit het zuiden van het land heeft UnderSiker diverse telefoontjes gekregen over de stamboekkeuring van 30 april 2017 die gehouden is op het hippisch centrum Kronenberg gelegen in Noord Limburg. Alle vragen spitsen zich toe op de beoordeling van het paard van een collega-jurylid in de rubriek “premiekeuring van 4 jaar en oudere stamboekmerries”. De vragenstellers vinden het vreemd dat het bewuste paard nadat de keuring was afgelopen en de ring gesloten alsnog een hogere waardering heeft gekregen. De vragenstellers hebben UnderSiker gevraagd dat uit te zoeken.

De driekoppige jury bestaande uit de voorzitter tevens inspectie lid de heer Jaap Boersma [35 jaar ervaring] bijgestaan door twee zeer ervaren juryleden [ ieder 17 jaar ervaring ] keurde onder andere een negenjarige merrie in eigendom van een geheel ander collega-jurylid [ 14 jaar ervaring ]. Op zo’n moment moeten alle lampen rood oplichten ook al omdat de gedragscode voor inspecteurs en juryleden van het KFPS dan prominent in beeld verschijnt. Het bewuste paard eindigde in haar rubriek op de 3e plek en bleef stamboek. Wel behaalde zij op rastype , bouw en beenwerk meer dan een zeven gemiddeld maar liet het evenals op de vorige stamboekkeuring enige jaren terug’, in de beweging , die ook nog dubbel telt, zitten. In een dergelijke situatie kan een paard voorlopig ster worden verklaard. Later in het jaar dient zij dan nog een proef af te leggen onder het zadel waarbij zij bij een geheel andere jury op stap en draf gemiddeld tenminste een 6,7 moet behalen. Lukt dat dan krijgt het paard alsnog het ster predicaat. De directeur stamboekzaken heeft de inspectieleden en juryleden er keer op keer weer gewezen daar in de keuringsbaan zeer alert op te zijn. Wakker blijven dus. Zo niet deze jury. De volwassen mannen waren duidelijk niet bij de les en het paard werd niet voorlopig ster verklaard. Volgens de regels onterecht.

De eigenaar, collega-jurylid, die de regels op dat punt wel kent zocht daarna contact met het stamboek kantoor afdeling stamboekzaken. Deze afdeling erkende dat er door de jury een fout was gemaakt en dat het paard voldeed aan de voorwaarden om voorlopig ster te worden verklaard.  Het collega-jurylid liet dat nadien ook opgewekt aan haar omgeving weten.
Enige dagen later heeft de voorzitter van de bewuste jury de vraag voorgelegd aan zijn twee mede juryleden of zij buiten de keuringsbaan alsnog akkoord konden gaan met een correctie op hun besluitvorming waarop door hen positief werd gereageerd. Het paard werd buiten de ring na enkele dagen alsnog voorlopig ster verklaard.

Waar zitten nu de grote fouten in deze collegiale tegemoetkoming?
De drie koppige zeer ervaren juryleden hadden moeten weten dat de merrie in aanmerking kwam om voorlopig ster te worden verklaard.
Zij hadden moeten weten dat nadat de keuringsring was gesloten geen opwaardering meer had mogen en kunnen plaatsvinden.
Zij onvoldoende aandacht hebben besteed aan de gedragscode voor inspecteurs en juryleden.
Het collega-jurylid had moeten weten dat een verzoek tot opwaardering van de merrie zou moeten stranden omdat de keuringsring gesloten was.
Hetzelfde kan worden gezegd van de personen die deel uitmaken van het stamboekkantoor afdeling stamboekzaken. Dat deze afdeling mee heeft gewerkt om ervoor te zorgen dat deze merrie van een jurylid buiten de keuringsbaan alsnog voorlopig ster werd verklaard is eveneens een grote fout. Ook hebben deze personen onvoldoende aandacht besteed aan de gedragscode voor inspecteurs en juryleden.

In het kader van de goedkeuring van de schimmelhengst Siert 499 ¬†heeft de voorzitter van het KFPS in zijn column van de april uitgave 2017 van het verenigingsblad “Phryso” geschreven, citaat : “Zo is bij voetbal het aan de scheidsrechter om een goal goed of af te keuren. Zelfs als achteraf de beslissing mogelijk twijfelachtig is of soms verkeerd…. Zo zijn de procedures” Einde citaat.
De ring was gesloten en om in voetbal termen te blijven: de wedstrijd gespeeld.

Alle betrokkenen hebben nog een collectieve fout gemaakt door niet de tekst van hun eigen voorzitter uit het hoofd te leren en gekozen voor een collegiale tegemoetkoming waarbij ook nog eens binnen het KFPS met twee maten wordt gemeten.

De vraag die UnderSiker zich stelt is of hier sprake is van bewuste of
onbewuste onbekwaamheid.

 

 

Geef een reactie